Theatermaggezien ®
omdat theater belangrijk is...
ARCHIEF 2000 - 2014

Een deugdoend eetritueel.
Laika, Me Gusta
31 Oktober 2008

Bij het binnenkomen laten we onze handen wassen volgens een oosters ritueel. We schuiven aan aan een ovale kring, in twee verdiepingen. Wij zitten boven, en kijken naar de andere tafelgenoten. "Drink. Word dronken. Om de afschuwelijke last van de tijd niet te voelen moet je je zonder ophouden bedrinken. Aan wijn, poëzie of deugd, wat u wil. Maar drink, word dronken." Met deze tekst, vrij naar Charles Baudelaire, worden we door de gastvrouw onthaald. Als iedereen zit, worden we plechtig verwelkomd, en zullen we ons eten opgediend krijgen, met rituelen, met stijl, dans, performance. Als een gesamtkunstwerk waarin theater, muziek, dans, beelden én ook voedsel opgediend worden. Verrassend, leuk én lekker.

Peter De Bie kennen we al langer als een kunstenaar die theater, muziek en culinaire voeding weet te combineren. Denken we maar aan de gluurvoorstelling Peep&Eat of het keukenconcert Patatboem. In Hotel Tomilho trok je van kamer naar kamer waar teksten en beelden en ruimtes samenvloeiden tot een groot ontbijt in de gelagkamer. Sensazione liet kermisplezier en verrassende vondsten en verhalen samen met drank en spijs uitgroeien tot een sensationele ervaring. En in deze Me Gusta exploreert Peter De Bie eetrituelen. Voeding, en vooral de manieren waarop het voedsel genuttigd wordt, vormen nu de belangrijkste bron van zijn artistiek ei. Verwijzingen naar - oeroude – rituelen en gebruiken zijn er in de productie De strak en sober gehouden ovale kring verwijst naar het ei, een ingrediënt dat in praktisch alle culturen wordt gebruikt, en vaak als basisvoeding dient. Uit de hemel valt het meel, het manna dat met eieren tot een deegbal gekneed wordt. Er wordt gedanst. Even denk je dat het hoofd van Johannes de Doper op tafel zal gezet worden. Maar zo ver komt het niet. Wel wordt het naakte jongenslichaam tot een opgedist speenvarken omgevormd en overgoten met saus. Een hilarisch tafereel dat afsteekt tegen de sobere handelingen, de gereserveerde toon van spreken en van opdienen, de strakke schorten en deftige kleding. De drie acteurs, de danseres en de twee koks laten zich af en toe eens gaan, en prijzen zich ook even zelf als spijs aan. Maar dan wordt het weer gedistingeerd: zelfs het fastfood (chocomousse in een tube) blijkt artisanaal te zijn, en hult zich in een toegewijde gastronomische omgangsvorm.

Ik gaf mij over aan deze rituelen, ik dronk en at en genoot, ook van de teksten, het spel, de dans, het opdienen. Ik werd niet dronken, maar onderging wel een heel aangename ervaring.

Me Gusta trekt komende maanden door Portugal, Frankrijk, Oostenrijk en Vlaanderen.


Info: www.laika.be

Dit artikel werd reeds 288 keer gelezen.auteur(s):Tuur Devens